Centralna Informacja o Rachunkach to kluczowy element polskiej infrastruktury bankowej, który znacząco ułatwia życie obywatelom oraz instytucjom prawnym. System ten został stworzony w celu gromadzenia i udostępniania danych o posiadanych przez osoby fizyczne i firmy kontach bankowych. Dzięki niemu proces poszukiwania oszczędności po zmarłych bliskich stał się znacznie prostszy i bardziej efektywny niż w przeszłości.
Wcześniej odnalezienie rachunków bankowych spadkodawcy wymagało od rodziny wysyłania dziesiątek zapytań do różnych banków oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych. Było to zadanie czasochłonne, kosztowne i często skazane na porażkę, gdyż nie istniała jedna, centralna baza danych. Wprowadzenie nowoczesnych rozwiązań informatycznych pozwoliło na stworzenie mechanizmu, który spina wszystkie komercyjne i spółdzielcze instytucje finansowe w jednym spójnym systemie informacyjnym.
Obecnie każdy uprawniony podmiot może uzyskać kompleksową wiedzę na temat tego, w których bankach dana osoba posiadała środki pieniężne. Usługa ta jest świadczona przez Krajową Izbę Rozliczeniową, która pełni rolę technicznego operatora systemu. Warto zrozumieć, jak działa ten mechanizm, jakie ma ograniczenia oraz w jakich sytuacjach warto z niego skorzystać, aby odzyskać zapomniane oszczędności lub uporządkować własne sprawy finansowe.
Podstawy prawne funkcjonowania Centralnej Informacji o Rachunkach
Podstawą prawną działania systemu są przepisy ustawy Prawo bankowe, które nakładają na instytucje finansowe konkretne obowiązki informacyjne. Nowelizacja przepisów w 2016 roku wprowadziła rewolucyjne zmiany w zakresie dostępu do informacji o martwych rachunkach. Ustawodawca uznał, że konieczne jest zapewnienie spadkobiercom oraz organom administracji łatwego dostępu do danych, które wcześniej pozostawały w sferze tajemnicy bankowej bez jasnej ścieżki dostępu.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, każdy bank oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa mają obowiązek przekazywania informacji do centralnego rejestru. System ten nie jest jednak publicznie dostępną wyszukiwarką, z której może skorzystać każdy bez wykazania interesu prawnego. Procedury są ściśle określone, aby chronić prywatność posiadaczy rachunków oraz bezpieczeństwo obrotu pieniężnego. Prawo precyzuje również, jakie rodzaje kont podlegają raportowaniu w ramach tego narzędzia.
Mechanizm ten został zaprojektowany w taki sposób, aby zachować równowagę między jawnością informacji dla uprawnionych a ochroną danych osobowych. Każde zapytanie skierowane do systemu musi posiadać odpowiednią podstawę prawną, taką jak prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia. Dzięki temu proces odzyskiwania środków jest transparentny, a jednocześnie zabezpieczony przed nadużyciami ze strony osób nieuprawnionych do wglądu w cudze finanse.
Rola Krajowej Izby Rozliczeniowej w procesie wymiany danych
Krajowa Izba Rozliczeniowa, znana powszechnie jako KIR, odgrywa rolę centralnego węzła komunikacyjnego w polskim systemie bankowym. To właśnie ta instytucja odpowiada za techniczne funkcjonowanie Centralnej Informacji o Rachunkach oraz za przekazywanie zapytań do poszczególnych banków. KIR nie gromadzi u siebie wszystkich szczegółowych danych o saldach, lecz działa jako przekaźnik, który rozsyła pytania i zbiera odpowiedzi.
W momencie złożenia wniosku przez klienta w dowolnym banku, system KIR generuje zapytanie, które trafia do wszystkich uczestników systemu. Instytucje finansowe mają obowiązek sprawdzić swoje bazy danych i w krótkim czasie odesłać informację zwrotną. Odpowiedź ta zawiera potwierdzenie, czy dana osoba posiada lub posiadała rachunek w danej placówce. KIR następnie konsoliduje te dane w jeden zbiorczy raport, który trafia do wnioskodawcy.
Dzięki takiemu modelowi działania system jest niezwykle wydajny i nie wymaga budowy gigantycznej, centralnej bazy danych o wszystkich transakcjach Polaków. System operuje jedynie na informacjach o samym fakcie istnienia relacji z bankiem. To rozwiązanie techniczne gwarantuje wysoką stabilność oraz odporność na ewentualne ataki cybernetyczne, ponieważ wrażliwe dane o saldach pozostają w bezpiecznych systemach poszczególnych banków komercyjnych i spółdzielczych.
Kto może skorzystać z usług Centralnej Informacji o Rachunkach
Krąg osób i podmiotów uprawnionych do korzystania z systemu jest ściśle zdefiniowany przez polskie ustawodawstwo. Najliczniejszą grupą użytkowników są spadkobiercy, którzy poszukują majątku po zmarłych członkach rodziny. Wiele osób w Polsce nie wie, gdzie ich rodzice lub dziadkowie trzymali oszczędności, a system ten pozwala na szybkie rozwiązanie tego problemu bez konieczności wizyt w dziesiątkach oddziałów.
Oprócz spadkobierców, z systemu mogą korzystać sami posiadacze rachunków, którzy chcą sprawdzić, gdzie przez lata otwierali konta. Często zdarza się, że zmieniamy banki i zapominamy o zamknięciu starych rachunków, co może prowadzić do naliczania niepotrzebnych opłat. Centralna Informacja o Rachunkach pozwala na uporządkowanie własnej historii finansowej i odnalezienie zapomnianych lokat lub kont osobistych, o których istnieniu po prostu nie pamiętamy.
Inną istotną grupą uprawnionych są organy administracji publicznej oraz instytucje wymiaru sprawiedliwości. Sądy, komornicy, organy podatkowe czy Policja mogą korzystać z tego narzędzia w celu wykonywania swoich ustawowych zadań. Dla tych podmiotów system jest nieocenionym źródłem informacji przy prowadzeniu postępowań egzekucyjnych lub karnych. Pozwala on na szybkie ustalenie składników majątkowych dłużników lub osób podejrzanych o popełnienie różnego rodzaju przestępstw gospodarczych.
Procedura składania wniosku o informację zbiorczą
Proces uzyskania informacji z centralnego rejestru jest stosunkowo prosty, choć wymaga wizyty w placówce bankowej. Nie można tego zrobić bezpośrednio przez stronę internetową KIR, co jest podyktowane względami bezpieczeństwa i koniecznością weryfikacji tożsamości. Wnioskodawca musi udać się do dowolnego banku działającego w Polsce, niezależnie od tego, czy sam jest jego klientem, i złożyć stosowny formularz.
Pracownik banku ma obowiązek przyjąć wniosek i sprawdzić uprawnienia osoby go składającej. Jeśli prośba dotyczy własnych rachunków, wystarczy okazanie dowodu osobistego. W przypadku poszukiwania kont osoby zmarłej, konieczne jest przedłożenie dokumentów potwierdzających prawo do spadku. Bank pobiera opłatę za przygotowanie raportu, której wysokość jest ustalana indywidualnie przez każdą instytucję w jej tabeli opłat i prowizji.
Po złożeniu wniosku i uiszczeniu opłaty, bank wysyła zapytanie do systemu Centralnej Informacji. Czas oczekiwania na zbiorczy raport wynosi zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni roboczych. Wynika to z faktu, że wszystkie banki w Polsce muszą przeszukać swoje bazy i odesłać odpowiedź. Gdy raport jest gotowy, wnioskodawca otrzymuje go w formie papierowej lub elektronicznej, zgodnie z ustaleniami dokonanymi podczas składania wniosku w oddziale.
Jakie dane zawiera raport z Centralnej Informacji o Rachunkach
Raport generowany przez system jest dokumentem o charakterze technicznym, ale zawiera wszystkie kluczowe informacje potrzebne do podjęcia dalszych działań. Przede wszystkim wskazuje on nazwy instytucji finansowych, w których zidentyfikowano rachunki należące do osoby wskazanej we wniosku. Jest to najważniejsza informacja, ponieważ stanowi drogowskaz dla spadkobiercy, do których konkretnie placówek musi się udać w następnej kolejności.
W raporcie znajdziemy numery rachunków bankowych, co ułatwia ich identyfikację w systemach poszczególnych banków. Bardzo istotną informacją jest również status rachunku, czyli informacja o tym, czy konto jest nadal aktywne, czy może zostało już zamknięte. System obejmuje swoim zasięgiem nie tylko konta osobiste, ale również rachunki oszczędnościowe, lokaty terminowe oraz konta prowadzone w ramach spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, co daje pełen obraz finansów.
Warto jednak zaznaczyć, czego w takim raporcie nie znajdziemy. Centralna Informacja nie podaje aktualnego salda na rachunkach ani historii operacji bankowych. Takie dane chronione są tajemnicą bankową i mogą zostać ujawnione jedynie przez konkretny bank po okazaniu dokumentów spadkowych. Raport z KIR służy wyłącznie jako mapa drogowa, informująca gdzie szukać, a nie ile dokładnie pieniędzy znajduje się w danej instytucji finansowej.
Problematyka rachunków uśpionych w polskim systemie bankowym
Pojęcie rachunków uśpionych odnosi się do kont, na których od dłuższego czasu nie odnotowano żadnej aktywności ze strony właściciela. Problem ten dotyczy ogromnej liczby rachunków, na których często znajdują się znaczące kwoty pieniężne. Właściciele tych kont mogli zapomnieć o ich istnieniu lub zmarli, nie pozostawiając bliskim informacji o zgromadzonych oszczędnościach. Przez lata środki te pozostawały w dyspozycji banków bez realnego nadzoru.
Wprowadzenie Centralnej Informacji o Rachunkach miało na celu systemowe rozwiązanie tego problemu. Obecnie prawo nakłada na banki obowiązek monitorowania aktywności na kontach i podejmowania prób kontaktu z klientem w przypadku długotrwałego braku operacji. Jeśli kontakt jest niemożliwy, a właściciel prawdopodobnie zmarł, banki muszą współpracować z organami administracji w celu ustalenia statusu prawnego tych środków, co zapobiega ich bezterminowemu przetrzymywaniu przez instytucje.
Gdy rachunek zostanie uznany za uśpiony po upływie określonego czasu, bank ma obowiązek sprawdzić w rejestrze PESEL, czy posiadacz konta żyje. Jeśli okaże się, że właściciel zmarł, środki te stają się częścią masy spadkowej. Dzięki Centralnej Informacji spadkobiercy mają realne narzędzie do odnalezienia tych funduszy. Jest to niezwykle ważne z punktu widzenia sprawiedliwości społecznej oraz ochrony prawa własności, które nie powinno wygasać z powodu zapomnienia.
Korzyści dla spadkobierców wynikające z istnienia systemu
Dla osób, które nagle znalazły się w sytuacji konieczności uporządkowania spraw po zmarłym, Centralna Informacja o Rachunkach jest wybawieniem. Proces dziedziczenia jest sam w sobie stresujący i skomplikowany pod względem formalnym. Możliwość uzyskania pełnej listy kont bankowych w jednym miejscu znacząco redukuje stres oraz koszty związane z poszukiwaniem majątku. Spadkobiercy nie muszą już działać po omacku i zgadywać, gdzie mogły być ulokowane środki.
System ten eliminuje również ryzyko pominięcia jakiejś instytucji finansowej. W dobie bankowości cyfrowej wiele osób korzysta z usług banków internetowych, które nie mają fizycznych placówek w każdym mieście. Bez centralnego rejestru, odnalezienie konta w małym banku spółdzielczym na drugim końcu Polski lub w nowoczesnym banku cyfrowym byłoby praktycznie niemożliwe. Dzięki raportowi z KIR, każda taka relacja finansowa zostanie ujawniona, co zapewnia kompletność procesu spadkowego.
Ponadto, posiadanie oficjalnego dokumentu z listą rachunków ułatwia rozmowy z bankami. Zamiast pytać, czy dana osoba miała u nich konto, spadkobierca przychodzi z konkretnym numerem rachunku i potwierdzonym prawem do spadku. To przyspiesza wypłatę środków i zamykanie procedur pośmiertnych. W ten sposób system wspiera obywateli w egzekwowaniu ich praw majątkowych i zapobiega sytuacji, w której ciężko wypracowane oszczędności przepadają w systemie bankowym.
Ograniczenia i wyzwania Centralnej Informacji o Rachunkach
Mimo wielu zalet, system Centralnej Informacji o Rachunkach posiada pewne ograniczenia, o których użytkownicy powinni wiedzieć. Przede wszystkim rejestr nie obejmuje rachunków prowadzonych przez zagraniczne instytucje finansowe, nawet jeśli działają one na terenie Unii Europejskiej. Jeśli zmarły posiadał konto w banku w Niemczech lub w Wielkiej Brytanii, informacja o tym nie pojawi się w raporcie generowanym przez polski system KIR.
Kolejnym wyzwaniem jest czas reakcji niektórych mniejszych podmiotów. Choć przepisy nakładają obowiązek szybkiego udzielania odpowiedzi, w praktyce zdarzają się opóźnienia, które wydłużają proces generowania raportu końcowego. System opiera się na sprawności komunikacyjnej wszystkich uczestników, a błąd w jednej instytucji może teoretycznie wpłynąć na terminowość całej usługi. Jednak z roku na rok stabilność techniczna systemu ulega stałej poprawie.
Istnieje również kwestia kosztów, które mogą być barierą dla niektórych osób. Każdy bank ma prawo ustalić własną stawkę za pośrednictwo w uzyskaniu informacji z centralnego rejestru. W niektórych przypadkach opłaty te mogą wynosić od kilkudziesięciu do nawet ponad stu złotych. Dla osób poszukujących niewielkich kwot, koszt uzyskania raportu może stanowić istotną część odnalezionych środków, co niekiedy zniechęca do korzystania z tej formy weryfikacji majątku.
Bezpieczeństwo danych osobowych w systemie KIR
Ochrona danych osobowych jest priorytetem w funkcjonowaniu Centralnej Informacji o Rachunkach. System przetwarza wrażliwe informacje dotyczące tożsamości oraz relacji finansowych milionów Polaków. Dlatego też wdrożono rygorystyczne standardy bezpieczeństwa, zgodne z krajowymi przepisami o ochronie danych oraz europejskim rozporządzeniem RODO. Każdy dostęp do systemu jest logowany, a przesyłanie danych odbywa się za pomocą szyfrowanych kanałów komunikacyjnych.
Pracownicy banków obsługujący wnioski przechodzą specjalistyczne szkolenia i posiadają odpowiednie uprawnienia. Informacje przekazywane w ramach zapytań są ograniczone do niezbędnego minimum, które pozwala na identyfikację klienta. KIR jako operator techniczny nie ma wglądu w szczegóły umów bankowych ani w operacje na kontach. Taka architektura systemu minimalizuje ryzyko wycieku danych, które mogłyby zostać wykorzystane do celów przestępczych.
Ponadto, system przewiduje mechanizmy kontrolne, które zapobiegają nieuprawnionym zapytaniom. Każdy wniosek musi być poparty dokumentem tożsamości lub aktem prawnym. Banki regularnie przechodzą audyty bezpieczeństwa, które weryfikują poprawność procesów związanych z wymianą informacji w ramach Centralnej Informacji. Dzięki temu obywatele mogą mieć pewność, że ich dane są bezpieczne, a informacja o ich kontach trafia wyłącznie do osób posiadających ku temu mocne podstawy prawne.
Wpływ systemu na przejrzystość polskiego sektora bankowego
Wprowadzenie Centralnej Informacji o Rachunkach znacząco podniosło standardy przejrzystości w polskim sektorze finansowym. Instytucje bankowe przestały być odizolowanymi wyspami informacji, a stały się częścią większego, odpowiedzialnego ekosystemu. Transparentność ta buduje zaufanie obywateli do państwa i instytucji finansowych, ponieważ pokazuje, że system potrafi zadbać o interesy jednostki nawet w trudnych sytuacjach życiowych.
System ten wymusił na bankach lepszą organizację własnych baz danych i procesów archiwizacji. Konieczność udzielania szybkich odpowiedzi na zapytania z centralnego rejestru sprawiła, że banki musiały zainwestować w nowoczesne narzędzia do indeksowania danych o klientach. Pozytywnie wpłynęło to na ogólną jakość obsługi klienta i szybkość reagowania na różnego rodzaju wnioski urzędowe. Cyfryzacja tych procesów jest procesem nieodwracalnym i korzystnym dla wszystkich stron.
Dzięki istnieniu Centralnej Informacji o Rachunkach, Polska dołączyła do grona krajów o najbardziej zaawansowanych systemach wymiany informacji bankowej. Jest to przykład udanego wdrożenia technologii w służbie prawa i obywateli. Przejrzystość ta ma również znaczenie w kontekście walki z szarą strefą i praniem brudnych pieniędzy, gdyż utrudnia ukrywanie aktywów finansowych przed organami kontrolnymi, co wzmacnia stabilność całego systemu gospodarczego kraju.
Jak przygotować się do wizyty w banku w celu złożenia wniosku
Przed udaniem się do oddziału banku warto przygotować odpowiedni zestaw dokumentów, aby uniknąć konieczności ponownej wizyty. Jeśli wnioskodawca poszukuje informacji o własnych rachunkach, sprawa jest najprostsza. Wystarczy zabrać ze sobą ważny dowód osobisty lub paszport. Warto jednak wcześniej sprawdzić na stronie internetowej banku, czy dany oddział obsługuje tego typu wnioski, gdyż niektóre placówki partnerskie mogą mieć ograniczone kompetencje.
W sytuacji, gdy działamy jako spadkobiercy, lista dokumentów jest dłuższa i bardziej sformalizowana. Niezbędny jest prawomocny dokument potwierdzający śmierć posiadacza rachunku oraz nasze prawo do dziedziczenia. Może to być prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza. Bez tych dokumentów żaden bank nie przyjmie wniosku o informację zbiorczą, chroniąc tajemnicę bankową zmarłego.
Dobrym nawykiem jest również wcześniejsze sprawdzenie tabeli opłat i prowizji danego banku. Choć usługa jest standardowa, jej cena może się różnić w zależności od instytucji. Przygotowanie odpowiedniej kwoty na opłatę manipulacyjną pozwoli na sprawne przeprowadzenie procedury. Warto poprosić pracownika banku o dokładne wyjaśnienie, w jaki sposób i w jakim terminie otrzymamy odpowiedź, aby móc zaplanować dalsze kroki prawne związane z masą spadkową.
Przechowywanie danych przez banki a raportowanie do Centralnej Informacji
Banki mają ustawowy obowiązek przechowywania danych o swoich klientach przez określony czas, nawet po zamknięciu rachunku. Jest to zazwyczaj okres pięciu lat od zakończenia relacji z klientem, choć w niektórych przypadkach może być dłuższy ze względu na przepisy podatkowe lub wymogi walki z przestępczością. Informacje te są istotne dla systemu Centralnej Informacji, ponieważ raport może zawierać dane o kontach już nieaktywnych.
W procesie raportowania bank sprawdza nie tylko aktualnie prowadzone rachunki, ale również te, które zostały zamknięte w niedalekiej przeszłości. Dzięki temu wnioskodawca może dowiedzieć się, że zmarły posiadał konto, które zostało zlikwidowane krótko przed śmiercią, co może sugerować konieczność sprawdzenia, co stało się ze środkami tam zgromadzonymi. Jest to istotny element w śledzeniu przepływów majątkowych w ramach postępowań spadkowych.
Zdolność systemu do dostarczania informacji historycznych jest jedną z jego największych zalet. Pozwala ona na odtworzenie obrazu finansowego danej osoby na przestrzeni ostatnich lat. Banki muszą dbać o to, aby ich systemy raportujące były zsynchronizowane z archiwami cyfrowymi. Każda nieścisłość w tym zakresie może prowadzić do problemów prawnych, dlatego instytucje finansowe podchodzą do kwestii spójności danych raportowanych do KIR z najwyższą starannością.
Przyszłość systemów informacji o rachunkach w dobie cyfryzacji
Świat finansów dynamicznie się zmienia, co z pewnością wpłynie na przyszły kształt Centralnej Informacji o Rachunkach. Możemy spodziewać się dalszej automatyzacji procesów oraz skrócenia czasu oczekiwania na raporty. Być może w przyszłości, dzięki rozwojowi metod autoryzacji tożsamości takich jak mObywatel, możliwe będzie składanie wniosków i odbieranie raportów w pełni online, bez konieczności wizyty w fizycznej placówce bankowej.
Kolejnym kierunkiem rozwoju może być rozszerzenie zakresu informacji o inne produkty finansowe. Obecnie system skupia się na rachunkach depozytowych, ale logicznym krokiem wydaje się włączenie do niego informacji o jednostkach funduszy inwestycyjnych, polisach ubezpieczeniowych z elementem kapitałowym czy rachunkach maklerskich. Stworzenie tak kompleksowego obrazu majątku finansowego w jednym miejscu byłoby milowym krokiem w ułatwianiu spraw spadkowych.
Integracja systemów na poziomie europejskim to kolejne wyzwanie, które stoi przed ustawodawcami. W miarę jak Polacy coraz częściej pracują i oszczędzają za granicą, zapotrzebowanie na transgraniczną wymianę informacji bankowej będzie rosło. Centralna Informacja o Rachunkach mogłaby w przyszłości stać się częścią większej, unijnej sieci, co pozwoliłoby na odnajdywanie środków zmarłych bliskich w dowolnym kraju członkowskim Unii Europejskiej za pomocą jednego wniosku.
Praktyczne porady dla osób korzystających z raportu KIR
Gdy już otrzymasz raport z Centralnej Informacji o Rachunkach, ważne jest, aby wiedzieć, jak skutecznie go wykorzystać. Pierwszym krokiem powinno być posegregowanie wskazanych instytucji i sprawdzenie ich lokalizacji. Następnie należy skontaktować się z każdą z nich z osobna, przedstawiając raport oraz dokumenty uprawniające do dziedziczenia. Warto telefonicznie umówić się na spotkanie w oddziale, aby mieć pewność, że na miejscu będzie osoba kompetentna do obsługi spraw spadkowych.
Pamiętaj, że banki mają różne procedury wewnętrzne dotyczące wypłaty środków. Niektóre mogą wymagać dodatkowych zaświadczeń z urzędu skarbowego o rozliczeniu podatku od spadków i darowizn. Przed wizytą zapytaj o listę wymaganych załączników, aby zaoszczędzić czas. Raport z KIR jest kluczem otwierającym drzwi do informacji, ale każda instytucja finansowa będzie przeprowadzać własną weryfikację uprawnień przed wypłaceniem jakichkolwiek pieniędzy.
Jeśli w raporcie znajdziesz informacje o rachunkach, których się nie spodziewałeś, nie wahaj się zadawać pytań pracownikom banku. Może się okazać, że są to stare, zapomniane konta techniczne do kredytów, które zostały już dawno spłacone. Dokładna analiza raportu pozwala na pełne wyczyszczenie historii finansowej zmarłego, co zapobiega niespodziewanym wezwaniom do zapłaty zaległych opłat za prowadzenie konta, które mogłyby obciążyć masę spadkową w przyszłości.
Dlaczego Centralna Informacja o Rachunkach jest niezbędna
Podsumowując, Centralna Informacja o Rachunkach to fundament nowoczesnego i przyjaznego obywatelowi systemu bankowego. Rozwiązuje ona realne problemy społeczne związane z poszukiwaniem majątku po zmarłych oraz porządkowaniem własnych spraw finansowych. Dzięki temu narzędziu procesy spadkowe stały się bardziej cywilizowane i mniej uciążliwe. Jest to inwestycja w transparentność i bezpieczeństwo prawne, która przynosi korzyści każdemu uczestnikowi rynku finansowego w Polsce.
Istnienie takiego systemu buduje poczucie bezpieczeństwa. Wiedza, że nasze oszczędności nie zostaną zapomniane i będą mogły trafić do naszych spadkobierców bez nadmiernych przeszkód biurokratycznych, jest niezwykle istotna. Centralna Informacja o Rachunkach stanowi dowód na to, że technologia w połączeniu z mądrym prawem może służyć dobru wspólnemu. Każdy z nas powinien mieć świadomość jej istnienia i wiedzieć, jak z niej skorzystać w razie potrzeby.
Warto docenić rolę instytucji takich jak KIR oraz banków w utrzymywaniu tego systemu. Choć może on wydawać się skomplikowany od strony technicznej, dla użytkownika końcowego jest to usługa prosta i niezwykle pomocna. W dobie rosnącej liczby instytucji finansowych i produktów bankowych, posiadanie jednego punktu styku dla informacji o rachunkach staje się nie tylko ułatwieniem, ale wręcz koniecznością w nowoczesnym państwie dbającym o swoich obywateli.